جرائم مالیاتی تعیین‌شده در قانون (ماده ۲۷۴)

قانون مالیات‌های مستقیم جمهوری اسلامی ایران، به منظور شفافیت فعالیت‌های اقتصادی و مقابله با فرار مالیاتی، مواردی را به صراحت به عنوان “جرم مالیاتی” تعریف کرده است. شناخت این موارد، کلید حرکت در مسیر امن مالیاتی است.

• تنظیم دفاتر، اسناد و مدارک خلاف واقع و استناد به آن: این شامل هرگونه ثبت اطلاعات نادرست در دفاتر قانونی، یا ارائه اسناد و مدارکی است که حقیقت فعالیت اقتصادی شما را بازتاب نمی‌دهد و شما به آن استناد می‌کنید.

• اختفای فعالیت اقتصادی و کتمان درآمد حاصل از آن: اگر شما عمداً فعالیت اقتصادی خود را پنهان کنید یا بخشی از درآمدهای خود را از دید سازمان امور مالیاتی مخفی نگه دارید، مرتکب این جرم شده‌اید.

• ممانعت از دسترسی مأموران مالیاتی: مأموران مالیاتی، بر اساس ماده 181 قانون، حق دسترسی به اطلاعات و اسناد مالی شما را دارند. هرگونه مانع‌تراشی در این مسیر، جرم محسوب می‌شود. این شامل عدم ارسال اطلاعات مالی موضوع مواد 169 و 169 مکرر نیز می‌شود که می‌تواند به دولت زیان وارد کند.

• عدم انجام تکالیف قانونی مربوط به مالیات‌های مستقیم و ارزش افزوده در رابطه با وصول یا کسر مالیات مودیان دیگر و ایصال آن: اگر شما به موجب قانون مکلف به کسر یا وصول مالیات از دیگران (مانند مالیات حقوق یا ارزش افزوده) باشید و این وظیفه را در موعد مقرر انجام ندهید، این خود یک جرم مالیاتی است.

• تنظیم معاملات و قراردادهای خود به نام دیگران، یا معاملات و قراردادهای مودیان دیگر به نام خود برخلاف واقع: انجام معامله یا عقد قرارداد به صورت صوری، یعنی به نام شخصی غیر از طرف واقعی معامله، یا به نام خود برای اشخاص دیگر به صورت خلاف واقع، ممنوع و جرم‌زا است.

• خودداری از انجام تکالیف قانونی درخصوص تنظیم و تسلیم اظهارنامه مالیاتی حاوی اطلاعات درآمدی و هزینه‌ای در سه سال متوالی: تسلیم نکردن اظهارنامه مالیاتی حاوی اطلاعات کامل و صحیح برای سه سال پیاپی، یکی از مصادیق مهم جرم مالیاتی است.

• استفاده از کارت بازرگانی اشخاص دیگر به منظور فرار مالیاتی: استفاده از کارت بازرگانی فرد یا شرکتی دیگر با هدف فرار از مالیات، به صراحت جرم شناخته شده است.