راهنمای جامع حمایت از معیشت با مالیات بر ارزش افزوده

هدف این ماده، جبران مالیات بر ارزش افزوده پرداختی توسط افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی است. دولت متعهد شده است که از سهم خود از درآمدهای مالیات بر ارزش افزوده، کمک‌های نقدی به این افراد را سالانه حداقل به میزان نرخ مالیات بر ارزش افزوده افزایش دهد. این اقدام برای حفظ قدرت خرید و حمایت از معیشت آنان صورت می‌گیرد.

در ابتدا، افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی مانند کمیته امداد امام خمینی(ره) و سازمان بهزیستی کشور مشمول این طرح بودند. علاوه بر این، آیین‌نامه اجرایی تاکید دارد که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی موظف است افراد نیازمندی که در سه دهک پایین جامعه قرار دارند و تحت پوشش نهادهای حمایتی نیستند را نیز شناسایی و مشمول دریافت این حمایت‌ها کند.

بر اساس آیین‌نامه اجرایی اولیه، مبلغ کمک جبرانی بر اساس تراکنش‌های بانکی محدود بود، اما پس از ابطال ماده ۹ آیین‌نامه توسط دیوان عدالت اداری، این محدودیت برداشته شد. بنابراین، طبق روح قانون اصلی، کمک جبرانی باید بدون قید و شرط و بر اساس حداقل نرخ مالیات بر ارزش افزوده از محل مجموع کمک‌های نقدی پرداختی به هر فرد تحت پوشش تعیین و پرداخت شود.

خیر. با توجه به ابطال ماده ۹ آیین‌نامه اجرایی توسط دیوان عدالت اداری، محدودیت مربوط به تراکنش‌های بانکی برداشته شده است. این بدان معناست که عدم وجود تراکنش بانکی بالا، دیگر مانعی برای دریافت این کمک جبرانی نیست و هدف قانون، حمایت بی‌قید و شرط از نیازمندان است، صرف‌نظر از اینکه خریدهای خود را نقدی انجام داده باشند یا با کارت بانکی. این تغییر، عدالت بیشتری را در توزیع این کمک‌ها تضمین می‌کند.